Werelderfgoedstatus Waddenzee in gevaar

23.12.2013 11:42 Leeftijd: 5 Jaar
Categorie: Nederlands, Economie, Ecologie
Door: Douwe Hollenga/Dagblad van het Noorden

Opinie-artikel van Douwe Hollenga, verschenen op 20 december in het Dagblad van het Noorden.

Eemshaven. Foto: TS.

Vorige week berichtte het Dagblad van het Noorden dat RWE/Essent graag een andere locatie voor een windpark wilde om te voorkomen dat windmolens bij de Eemshaven te dicht bij elkaar komen te staan. Zij noemden daarbij een locatie bij Scheemda die al jaren in beeld is maar door de provincie nog steeds niet is aangewezen.

Mooi dacht ik, geen verdere aantasting van het Waddenlandschap. Maar deze week komt RWE/Essent ineens met een nog veel slechter plan naar buiten. Ze willen een onderzoek of het mogelijk is windturbines te plaatsen op de dijk langs de waddenkust. Het moet niet gekker worden. Toen er indertijd gekozen is voor een windpark bij de Eemshaven, was dit om een verdere aantasting van het waddengebied te voorkomen. Door de bouw van de grote centrales was hier toch al sprake van horizonvervuiling. Wel werd toen afgesproken dat de vier windmolens bij Lauwersoog zouden worden afgebroken, zodat de hele Groningse waddenkust verder vrij zou zijn en blijven van windmolens. Aldus geschiedde.

In juni 2009 heeft UNESCO op haar vergadering in Sevilla de Waddenzee geplaatst op de lijst van werelderfgoederen. Eén van de onderbouwingen hiervoor is dat het een gebied is met buitengewoon universele natuur-en landschapwaarden die dienen te worden bescherm en duurzaam beheerd voor volgende generaties. Wij waren en zijn daar met zijn allen nog steeds trots op. Het nog verder bouwen van windmolens langs deze kust zal de natuurbeleving van de Waddenzee ernstig aantasten. Hoewel ik verwacht dat het waterschap uit veiligheidsoverwegingen wel nee zal zeggen, twijfel ik daar toch aan. De dijkgraaf van het Waterschap Noorderzijlvest laat in het Dagblad van het Noorden optekenen: “Ik wil weten of de dijk inclusief de turbines stevig genoeg is om toekomstige aardbevingen te doorstaan. Als dat zo is, hebben we geen problemen met een windpark op de zeekering. RWE/Essent geeft het waterschap geld voor het gebruik van de dijk. Daarmee draagt het bij aan het onderhoud en dat is goed voor de portemonnee van de burger”.

Duidelijk is dus dat het waterschap RWE/Essent al behulpzaam is bij het creëren van draagvlak voor grote windturbines op de Waddenzeedijk. En dit terwijl er op de Noordzee buiten onze horizon een zee van ruimte is. Natuurlijk is dat wel wat duurder maar de prijs die we betalen met het weggeven van het aanzien van het Werelderfgoed Waddenzee is een veel hogere.

Wanneer Waterschap en RWE/Essent dit plan zouden doorzetten is het voor mij duidelijk dat zij daarmee de status van werelderfgoed van de Waddenzee op het spel zetten. Als gedeputeerde in de provincie Groningen mocht aanwezig zijn bij de vergadering van UNESCO in 2009 toen de Waddenzee werelderfgoed werd. Maar in diezelfde vergadering viel ook een beslissing, die zeker buiten Nederland nog veel meer publiciteit kreeg. Namelijk het feit dat UNESCO ook weer gebieden van de werelderfgoedlijst kan schrappen. Dat gebeurde toen met Dresden Elbe Valley. Dit betreft de binnenstad van Dresden die grenst aan de Elbe met een aantal heel karakteristieke gebouwen en bruggen.  Het bestuur van UNESCO had vastgesteld dat Dresden definitief besloten  om in dit werelderfgoed gebied een geheel nieuwe brug er bij te plaatsen. Deze tastte het aanzien van het gebied dusdanig aan dat het niet meer voldeed aan de werelderfgoedstatus.

De noordelijke provincies en Nederland moeten zich realiseren dat het risico van het schrappen van de Waddenzee als werelderfgoed een reële optie is. Laten we hopen dat RWE/Essent en waterschap Noorderzijlvest nog eerder tot die conclusie komen en deze onzinnige plannen intrekken.

Douwe Hollenga is ex-gedeputeerde van Groningen (2007-2011) met o.a. portefeuilles natuur en Waddenzee.

Bovenstaand opinieartikel werd op 20 december gepubliceerd in het Dagblad van het Noorden.